Rudolf Peter Heinrich Heidenhain

Fizjolog
29.01.1834 13.10.1897 Kwidzyn

Biografia

Rudolf Peter Heinrich Heidenhain urodził się w Kwidzynie w rodzinie żydowskiego lekarza Heinricha Jacoba (1808–1868), który w 1832 przeszedł na luteranizm. Studiował medycynę w Halle i Berlinie, gdzie w roku 1854 zwieńczył edukację medyczną pracą doktorską De nervis organisque centralibus cordis, cordiumque lymphaticarum ranae. Po otrzymaniu tytułu doktora został na uczelni w Berlinie jako asystent Emila du Bois-Reymonda. W 1856 roku wrócił do Halle i pracował w laboratorium Alfreda Wilhelma Volkmanna. W 1859 otrzymał katedrę fizjologii na Uniwersytecie we Wrocławiu, gdzie pozostał do końca kariery naukowej. W roku akademickim 1872–1873 został wybrany rektorem uniwersytetu. Jego uczniami byli m.in. Carl Weigert i Iwan Pawłow. Syn Rudolfa Martin Heidenhain (1864–1949) był cenionym anatomem, a wnuk Adolf Heidenhain lekarzem - neurologiem.

W swojej pracy łączył tradycję naukową z praktyką dydaktyczną, kładąc fundamenty pod rozwój fizjologii na Śląsku.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskanie tytułu doktora w Berlinie (1854)
Objęcie katedry fizjologii na Uniwersytecie we Wrocławiu (1859)
Rektor Uniwersytetu we Wrocławiu (1872–1873)
Wykształcenie i wpływ na uczniów Carl Weigert i Iwan Pawłow

Ciekawostki

Syn Martin Heidenhain (1864–1949) był cenionym anatomem.
Wnuk Adolf Heidenhain był lekarzem-neurologiem.
Ojciec Heinrich Jacob przeszedł na luteranizm w 1832 roku.

Udostępnij