Włodzisław Duch
Biografia
Włodzisław Duch urodził się 27 lipca 1954 roku w Kwidzynie i jest polskim naukowcem oraz profesorem nauk fizycznych, specjalizującym się w informatyce stosowanej, neuroinformatyce, sztucznej inteligencji, uczeniu maszynowemu, kognitywistyce i technologiach neurokognitywnych.
W 1972 ukończył Liceum Ogólnokształcące w Kwidzynie i podjął studia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie studiował fizykę teoretyczną i ukończył ją z wyróżnieniem w 1977 roku.
Od 1980 pracował w Instytucie Fizyki UMK. W 1980 obronił z wyróżnieniem doktorat, temat rozprawy: „Metoda bezpośredniego oddziaływania konfiguracyjnego”; promotorem był Jacek Karwowski. Habilitacja uzyskana w 1987 na podstawie rozprawy „Graficzna reprezentacja przestrzeni modelowych”. W 1990 uzyskał stanowisko profesora nadzwyczajnego UMK, a w 1997 tytuł profesora nauk fizycznych.
W latach 1988–1991 kierował Zakładem Informatyki Stosowanej UMK, a potem Katedrą Informatyki Stosowanej UMK. Od 2012 był prorektorem ds. badań naukowych i informatyzacji Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Ponadto jest kierownikiem Laboratorium Neurokognitywnego w Interdyscyplinarnym Centrum Nowoczesnych Technologii UMK.
22 kwietnia 2014 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego; funkcję tę pełnił do odwołania 1 grudnia 2015.
W latach 1980–1982 był profesorem wizytującym w University of Southern California, a następnie pracował w Instytucie Astrofizyki Maxa Plancka w Monachium (1984–2001) oraz w Instytucie Badań Psychologicznych Maxa Plancka w Monachium, w Kyushu Institute of Technology, na uniwersytetach w Tokio, Rikkyo i Meiji w Japonii, a także na University of Florida w Gainesville, University of Alberta w Edmonton i University of Strasbourg. Od 2003 do 2012 pracował na Wydziale Inżynierii Komputerowej NTU w Singapurze, w ostatnich trzech latach jako Nanyang Visiting Professor.
Jest autorem lub współautorem licznych publikacji w czasopismach specjalistycznych oraz książek. Poza fizyką teoretyczną i informatyką stosowaną zajmuje się kognitywistyka, informatyką neurokognitywną i filozofią umysłu. W 2013 roku zorganizował Laboratorium Neurokognitywne w Interdyscyplinarnym Centrum Nowoczesnych Technologii UMK, w którym prowadzone są prace eksperymentalne przy użyciu EEG, TMS i fMRI, a także testów psychometrycznych i audiometrycznych, oraz rozwijane są technologie neurokognitywne.
Pracował jako ekspert w 5., 6. i 7. Programie Ramowym Unii Europejskiej, i programie Horizon 2020, oceniając projekty badawcze. Brał udział w tworzeniu sieci SINTELNET (projekt na temat Inteligencji Społecznej) w Polsce, panelach przygotowujących tematy do kolejnych konkursów w ramach europejskich programów ramowych, w tym obecnego programu Horizon 2020, projektów w ramach Przyszłych Pojawiających się Technologii (FET), grupy konsultacyjnej „Ponad Horyzontem”, pracach sieci „Sztucznych Systemów Kognitywnych”, dwustronnych projektach współpracy Polsko-Francuskiej, Niemieckiej i USA. W 1992 kierował grantem międzynarodowym „Komputerowo Wspomagana Edukacja” z budżetem miliona dolarów. Był też kierownikiem grantów krajowych na temat metod uczenia maszynowego, selekcji informacji, symulacji sieci neuronowych w przypadku autyzmu i ADHD, badań eksperymentalnych nad rozwojem słuchu fonematycznego i pamięci roboczej niemowląt.
Był lub jest członkiem towarzystw naukowych: przez dwie kadencje (2006–2011) był Prezydentem Europejskiego Stowarzyszenia Sieci Neuronowych, w 2013 został też wybrany na członka honorowego (Fellow) Międzynarodowego Stowarzyszenia Sieci Neuronowych. Jest członkiem wielu komitetów w ramach IEEE, w latach 2010–13 był wiceprezydentem grupy „W kierunku inteligencji na poziomie człowieka” (Task Force on Towards Human-like Intelligence) tego stowarzyszenia, wiceprezydentem Międzynarodowego Stowarzyszenia Nauk o Informacji i Zarządzaniu oraz członkiem grup doradców naukowych Międzynarodowego Brain Research Foundation i Brain-Mind Institute. Był członkiem 6 sieci europejskich, Polskiego i Europejskiego Towarzystwa Fizycznego, członkiem Sekcji Chemii Kwantowej Polskiego Towarzystwa Chemicznego, współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Kognitywistycznego i Polskiego Towarzystwa Sieci Neuronowych, członkiem zarządu Polskiego Stowarzyszenia Sztucznej Inteligencji. Był członkiem-założycielem (1997) i wiceprzewodniczącym (2001) Sekcji Fizyki Obliczeniowej Komitetu Fizyki PAN. Został wybrany na członka kilku Komitetów PAN.
Jest (bądź też był) członkiem rad wydawniczych ponad 20 międzynarodowych czasopism specjalistycznych. Lista jego publikacji obejmuje 5 książek, 21 książek współredagowanych (głównie Springer), ponad 340 publikacji recenzowanych, oraz ponad 115 artykułów popularnonaukowych i ponad 140 abstraktów. Brał udział w ponad 550 konferencjach i szkołach naukowych.
Jest żonaty, ma dwoje dzieci, syna (ur. 1978) i córkę (ur. 1980).